فکر اینکه باید از این لحظه دنبال چیزی باشم که دلمو باهاش گول بزنم تا آروم بگیره اذیتم میکنه

تو دلم همش میگم :میتونم میتونم میتونم

اما.......................در واقع نمیتونم !

دلم هم با هیچی اروم نمیشه اخه خیلی زرنگه زرنگتر از من !همه چیو فهمیده

ای داد.................فقط یاد خدا که اولین و اخرین عشقمه میتونه کمی ارومم کنه

میدونم ....همش به خاطر خودم بود ممنون بابت همه چیز!

ای کاش انقدر خوب و بی آزار نبودی تا حالا که نیستی بیقرار نباشم

دلم هوای بارون کرده یه بارون تند تو یه شب سرد که بخارم از دهنم بیاد بیرون!

دوست دارم برم زیرش راه برم و هق هق گریه مو سر بدم و کسی نباشه بگه چرا گریه میکنی جز تو!

ای کاش همین الان میتونستم این شرایطو تجربه کنم شاید دلم کمی اروم میگرفت

کسی که هر رزو و هر لحظه و هر ثانیه اش در این فکر است که چگونه میتواند غرور شکسته اش را ترمیم کند؟

نمیدانم چرا فکر کردی که با گفتن حرفهایی از جنس بی شرمی میتوانی

از من انتقام بگیری یا خودت را سر تر و برتر جلوه دهی؟

نمیدانم چرا فکر کردی عشق جدیدت .....نه! بهتر است از او چیزی نگویم زیرا خدای من ازرده خاطر میشود

در باره ی کسی حرف بزنم که گمان

نمیکنم خودش هم بداند با چه کسی پیمان دوست داشتن بسته است !!!

نمیدانم چرا در لحظه ی اخر میخواستی به من بفهمانی

 که دیگر با کسی پیمان دوست داشتن نخواهی بست و

پرونده ی مسائل عاطفی را برای همیشه

در زندگی ات میبندی....و بری اثبات حرفت به من قول دادی ....اصلا قول برای چه؟

برای اثبات معصومیتت که به

دست باد پاییزی سپردی تا باخودش ببرد ؟

یا برای اثبات وفاداری ات که جلوی چشمانم انرا مچاله کردی

 ودر جوی اب انداختی تا جریان اب انرا با خود به

 نا کجا اباد ببرد؟

دیدی تو حتی نخواستی دراخرین لحظه نه تنها با من بلکه با خودت هم صادق باشی؟

سینه را ساختی از عشقش سرشارترین

انکه میگفت منم بهر تو غمخوارترین

چه دلازار ترین شد !چه دلازار ترین؟

نه همین سردی و بیگانگی از حد گذراند

نه همین در غمت اینگونه نشاند

با تو چون دشمن دارد سر جنگ!

دل دیوانه ی تنها دل تنگ!

ناله از درد مکن اتشی را که در ان زیسته ای سرد مکن

با غمش باز بمان

سرخ رو باش از این عشق و سر افراز بمان

راه عشق است که همواره شود از خون رنگ

دل دیوانه ی تنها دل تنگ!

*فریدون مشیری*

دردی که با هیچ پماد یا ضمادی ارام و ساکت نمیشود........

به خصوص وقتی که دلت بسوزد .......

و تو اینکار را با من کردی......

تو دلم را که همچون پروانه ای به دورت میچرخید سوزاندی ....

وحیف که تا ان لحظه نفهمیدم تو چقدر خوب بلدی اتش بی افروزی....

وحیف که تا اخرین لحظه هم باور نداشتم که طعمه ی اتشی که افروختی دل ساده ی من است.....

من امروز دلم به اندازه ی یک اسمان ابری گرفته

چون باز هم یاد ان غروب تلخ افتادم که چگونه حرفهای عجیب و غیر منتظره ات را

تو از نظر من بدترین کار دنیا را کردی که شاید از نظر خودت کار بدی نبود

 یا شاید بهتر است بگویم بازی ساده ای بود بازی ساده ای بود که خودت را با

حرفهایی از جنس تکبر و بیرحمی در اوج خوبی و بیگناهی قرار دادی